
สิ่งหนึ่งที่เราต้องฝึกให้มากคือ “ความเป็นกลางในคำพูดของคน” มันเป็นเพราะคนเรายังยึดติดในคำชมคำด่า อยากดีกลัว(เขาว่า)ไม่ดี มันเลยทำให้ใจเราไม่เป็นอิสระ และทำให้เราหวั่นไหวยามเมื่อคนอื่นเข้าใจการกระทำของเราต่างออกไป เราจึงจำเป็นต้องพิจารณาและฝึกใจให้มากดังนี้ 1. มองให้เห็นว่า การที่ใครจะชมจะด่า มันเอาแน่อะไรไม่ได้[…]

ขอทบทวนอีกที ในหลักการพิจารณา หลายคนไม่เข้าใจและทำกันผิดๆ ไม่เพียงไม่เกิดประโยชน์ แต่กลับส่งเสริมอัตตา 1. เราควรจะพิจารณาในเรื่องที่ทำให้เราหวั่นไหวตามลำดับก่อนหลังคือ รุนแรง นาน และบ่อย 2.[…]

คือ มิจฉาทิฐิที่หลงหมายมั่นขันธ์ห้าหรือรูปนามนี้เป็นเรา ความเป็นเรามีอยู่จริง กายนี้คือเรา จิตคือเรา เมื่อจิตยังไม่เห็นแจ้ง ก็หลงกายนี้เป็นเราบ้าง หลงอาการรู้สึก นึก คิดทั้งหลายเป็นเราผู้รู้สึกนึกคิดนั้น หลงอาการรู้ของจิตเป็นเรา[…]

เมื่อเผชิญอารมณ์ ไม่ว่าจะภายในหรือภายนอก น่าพอใจหรือไม่น่าพอใจการที่เราจะดีลกับมันเพื่อรื้อถอนความยึดมั่นถือมั่นของเรา จะต้องปฏิบัติไปตามขั้นตอนดังนี้ นี่เป็นปัญญาขั้นแรกที่ง่ายที่สุด ซึ่งต้องหัดไปทีละขั้นจนชำนาญแล้วค่อยทำขั้นต่อไปตามลำดับ แต่หากปัญญาของเราได้ฝึกมาดีและเฉียบคมพอ เราก็อาจจะมองให้เห็นความเป็นมายาของอารมณ์นั้นไปด้วยเลย ซึ่งจะเป็นการเข้าสู่โลกุตตระได้สมบูรณ์เพิ่มขึ้น

ระดับนิวรณ์ เพราะยึดติดอยู่กับประสบการณ์และเรื่องราวในอดีตมากมาย จึงปรุงแต่ง ไปตามความพอใจไม่พอใจที่ฝังไว้ทำให้จิตหวั่นไหวทั้งในปัจจุบัน พะวงอนาคต แสดงออกเป็นนิวรณ์ทั้งห้า ตามเรื่องราวและอารมณ์นั้น ขั้นนี้ใช้กรรมฐานมีกายานุปัสสนาเป็นหลัก เพื่อให้จิตสงบ พักการปรุงแต่ง หักนิวรณ์นั้นเสีย[…]

ท่านกัจจานโคตตะได้ทรงเรียนถามพระพุทธองค์ถึงสัมมาทิฐิ ว่าอะไรคือสัมมาทิฐิที่สำคัญที่สุด พระพุทธองค์ได้ทรงตอบว่าโลกนั้นย่อมปรากฏขึ้นเนื่องเพราะความหลงผิดอันสุดโต่งสองด้าน คือความมีอยู่อย่างจริงแท้ และความไม่มีอยู่(แบบดับสูญ) หากบุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาญาณ ในการปรากฏขึ้นเพราะกระแสเหตุปัจจัยของโลก(โลกสมุทยํ)ตามเป็นจริงความเห็นผิดเรื่อง “ความไม่มีอยู่” นั้นย่อมไม่เกิดขึ้นและหากบุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาญาณ ในความเสื่อมสลายไปของโลก(โลกนิโรธํ)ตามเป็นจริงความเห็นผิดเรื่อง “ความมีอยู่อย่างจริงแท้”[…]

วันที่ 9 เดือน 9 เขาชอบอวยพรกันว่า ขอให้ชีวิต 9 หน้า มันจะก้าวหน้าได้อย่างไร ถ้าไม่ขยัน ขอให้ชีวิต[…]

ยามสูญเสียหรือพลัดพราก จากคนหรือสิ่งของที่เรารัก เป็นอีกโอกาสนึงที่เราจะได้เรียนรู้และพัฒนาตน อย่าปล่อยใจปรุงแต่ง จมไปในความโศกเศร้า เสียใจ หวาดหวั่น หรือความคิดวุ่นวายทั้งหลาย ให้พิจารณาเรียนรู้ความจริงที่กำลังปรากฏ ให้เห็นถึง ความไม่เที่ยงแท้ของชีวิตและทุกๆสิ่ง[…]

คนเรายามเมื่อเจ็บป่วย ต้องหัดพิจารณาให้บ่อยๆ พิจารณาในช่วงที่เจ็บป่วยนี่ล่ะ ให้เห็นแจ้งให้ได้ว่า ร่างกายมันไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา เราควบคุมเขาไม่ได้ไปทุกเรื่อง บทเขาจะเจ็บจะป่วย มันก็มีกระแสเหตุปัจจัยของเขา เราเป็นเพียงเหตุปัจจัยอันเล็กๆของเขาเท่านั้น ให้มองว่า[…]

จงจำไว้ให้มั่นว่าการปฏิบัติธรรมนั้น ไม่ได้เป็นไปเพื่อความได้ ดี มี เป็น หรือเพื่อความพิเศษอันใดทั้งสิ้น นิพพาน ไม่ใช่สภาวะอะไรอันพิเศษที่ใครจะเข้าไปมีไปเป็นแต่นิพพานเป็นธรรมชาติดั้งเดิมที่มีอยู่แล้วตลอดเวลา แต่ด้วยเพราะความมัวหมองบดบังจิตใจ จิตจึงไม่สามารถแจ้งต่อธรรมชาติอันธรรมดาอยู่แล้วเช่นนั้นได้ นักปฏิบัติที่ปฏิบัติด้วยความหลง[…]