ท่ามกลางการกระทบ
สำหรับนักปฏิบัติ ยามเมื่อกระทบกับการกระทำที่ทำให้เราไม่พอใจ แล้วเรายังหวั่นไหว ขุ่นเคือง หรือพยายามเปลี่ยนแปลงผู้อื่นนั่นหมายความว่า เราขาดโพธิจิต ขาดสมาธิ และขาดวิปัสสนา ผู้ที่เจริญโพธิจิตจะยอมรับได้ทุกสถานการณ์ ด้วยความเมตตา เห็นอกเห็นใจ[…]
หนทางอันชอบ
จงเข้าใจให้ถูกว่า ในการปฏิบัตินั้น เราไม่ได้ปฏิบัติเพื่อการได้ดีมีเป็นใดๆทั้งสิ้น อย่าได้หลงไปยึดมั่นว่า ฉันได้นั่นได้นี่ เป็นนั่นเป็นนี่ รู้นั่นรู้นี่ หรือถึงขั้นนั้นขั้นนี้ นั่นมันล้วนเกิดจากความหลงแห่งอัตตาทิฐิทั้งสิ้น เราควรตั้งหน้าเรียนรู้ดูกิเลสของตน ว่า[…]
แบบทดสอบ
จงจำไว้ว่า ไม่ว่าเธอจะรู้ธรรมระดับไหน แจ้งชัดเท่าใด ก้าวต่อไปก็คือเธอจะต้องนำธรรมนั้นมาภาวนา มาจัดการกับกิเลส เพื่อให้จิตเป็นอิสระจากกิเลสนั้นๆ ไปตามลำดับขั้น แม้เธอแจ้งชัดว่า ความเจ็บป่วยเป็นเรื่องธรรมดา เธอก็ต้องดูสิว่า จิตเธอหวั่นไหวไปกับความเจ็บป่วยหรือไม่[…]
สรุปขั้นตอนในการภาวนาง่ายๆให้ฟัง
ทำเช่นนี้บ่อยๆ แล้วสติปัญญาจะเข้มแข็ง
อยู่บนหนทาง
การดำเนินไปสู่ความรู้แจ้งหลุดพ้นอันสมบูรณ์ ไม่ใช่การดำเนินแบบสุกเอาเผากิน บ้างจะเอาแค่สติ บ้างจะเอาแค่สมาธิ บ้างจะเอาแค่ปัญญานั่นมันคือ ความมักง่ายทั้งสิ้นประสาอะไรกับพวกติดฤทธิ์ติดเดช ติดสภาวะ แม้จะดำเนินครบทั้งสติสมาธิปัญญา มันก็ยังต้องอาศัยอุบายในการทดสอบจิตของตนเพื่อเขย่าตะกอนของกิเลส ที่ซ่อนเร้นออกมาให้หมด หากเธอหลงว่าเธอมีสติสมาธิปัญญาดีแล้ว[…]
หมั่นเติมให้เต็ม
พลังที่จะพาเราข้ามฝั่งได้ย่อมเกิดจากการบำเพ็ญบารมี อย่าเข้าใจผิดว่าการเจริญบารมีเป็นเรื่องเฉพาะของโพธิสัตว์ เป็นเรื่องของผู้ปรารถนาจะเป็นพระพุทธเจ้าเท่านั้น นั้นเป็นความหลงเป็นความเข้าใจผิดที่สืบทอดกันมาในเมืองเรา บารมีคือเครื่องพาข้ามจากทะเลแห่งสังสารวัฏ หากบารมีไม่พร้อม ย่อมไม่บังเกิดความรู้แจ้งหลุดพ้น บารมีจะช่วยลดอกุศลเหตุปัจจัยให้เบาบาง และเสริมสร้างกุศลเหตุปัจจัยให้เข้มแข็งและเพียงพอ เมื่อบารมีถึงพร้อมจึงบังเกิดการรู้แจ้งไปตามลำดับขั้นจนถึงที่สุด ดังนั้น[…]
ความหลงอันหนา
เลิกหลงกันสักที ที่ว่า“ฉันเอาแค่อริยะบุคคลก็พอแล้ว ไม่ได้ปรารถนาเป็นพระพุทธเจ้าหรอก โพธิสัตว์จึงไม่ใช่คติของฉัน” นี่ล้วนเกิดจากอัตตาทิฐิทั้งสิ้น อาจฟังดูดีเจียมตัว แต่ล้วนเกิดจากความหลงอันหนาอยู่ หรือที่ได้ยินกันบ่อยว่า“ฉันได้โสดาบัน, ฉันแจ้งต่อจิตเดิมแท้, ฉันเข้าถึงนิพพานแล้ว ท่าน..รับรองฉันแล้ว”[…]
ทัศนะแห่ง “สุญญตา”
ความเข้าใจในสัจธรรมที่สำคัญที่สุดของพุทธศาสนา คือ อนิจจัง (anicca) ทุกขัง (dukkha) และ อนัตตา (anatta) ซึ่งควรจะหมายไปถึง “สุญญตา”[…]
รจนาธรรม(ร้อยแก้ว) แห่งประเด็นสำคัญในการปฏิบัติ
โดย Jamyang Khyentse Chokyi Lodro เธอจำเป็นต้องเข้าใจให้ดีว่าสภาพเกื้อหนุนอันเลิศ และอิสระ อันเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง (ในการที่เกิดมาเป็นมนุษย์และได้พบพระพุทธศาสนา)นี้มันไม่ได้คงอยู่ตลอดไป จงพิจารณาให้ดี ถึงความทุกข์ยากทั้งหลายในสังสารวัฏและพากเพียรพยายามที่จะพัฒนาตน[…]
โลกทั้งใบอยู่ที่ใจดวงเดียว
พูดอยู่เสมอว่า ทุกอย่างมันเกิดจากจิตโลกทั้งใบอยู่ที่ใจดวงเดียว แม้คนร่างกายแย่ แต่จิตใจเขาดี เขาก็มีสุขคนที่ร่างกายยัง intact ดีแต่จิตใจไม่ดี ก็มีแต่สร้างทุกข์ การหลงคิดว่า “ตนด้อย ไม่มีใครเข้าใจเรา[…]