อย่าหลงในคุณค่าความหมาย
โดยอาการของจิตเอง มักมีลักษณะสองเสมอไม่สงบ-สงบ, แคบ-เปิดกว้าง, หนัก-เบา, หดหู่-เบิกบาน, ไม่อิสระ-อิสระ, ไม่บริสุทธิ์-บริสุทธิ์ ฟากแรก มักเป็นไปเพื่อความเสื่อมเรียกว่า อกุศลจิตส่วนฟากหลัง มักเป็นไปเพื่อความเจริญ[…]
อย่าได้หลงในธรรมคู่
อะไรคือ ดี-ไม่ดีดีคือเป็นประโยชน์ ไม่ดีคือไม่เป็นประโยชน์ ประโยชน์ คือ กุศล กุศลมันทำให้เป็นสุข เบาใจ เป็นทางเจริญ ไม่เป็นประโยชน์ คือ[…]
กว่าจะรู้ตัว…
มนุษย์สมัยนี้ ล้วนตั้งอยู่บนความประมาทชอบทำตัวเหมือนกับ เจ้าของจะไม่ตายทุกอย่างคงจะราบรื่นความสุขคงไม่จางหายความพลัดพรากคงไม่มีสิ่งที่คิดคงสมหวังสิ่งที่มีคงไม่สูญความเจ็บป่วยคงไม่เกิดขึ้นความตายคงอีกนาน แล้วก็ปล่อยตัวเพ้อฝันละเมอไปกับมายาทั้งหลาย ที่ตนหลงปรุงแต่งขึ้นมาเองทั้งสิ้น กว่าจะรู้ความจริง ก็สายไปเสียแล้ว…
อย่าเพ้อเจ้อ!
เข้าใจให้ถูกนะว่าเป้าหมายของพระพุทธองค์คืออะไรมันไม่ใช่อะไรที่วิเศษวิโสห่างไกลความจริง แบบที่คนสมัยนี้จินตนาการกัน คนสมัยนี้มันชอบจินตนาการว่า นิพพาน มันต้องวิเศษอย่างนั้นอย่างนี้เป็นอะไรสักอย่างที่แยกต่างออกไปจากสังสารวัฏอย่างสิ้นเชิง หารู้เลยไม่ว่า นิพพานก็คือสังสารวัฏ สังสารวัฏก็คือนิพพานนิพพานท่ามกลางสังสารวัฏ สังสารวัฏท่ามกลางนิพพาน แล้วมันมีความหมายอย่างไรเล่า?มันก็หมายถึง ความเป็นธรรมดาๆ[…]
สองด้านของความจริง
ความจริงนั้นมีสอง คือสมมุติสัจและปรมัตถสัจ แต่พระพุทธองค์ทรงกล่าวไว้ว่า ผู้รู้ทั้งหลายจะไม่บ่งชี้ลงไปว่า สิ่งทั้งหลายมีอยู่จริง หรือไม่มีอยู่จริง แล้วอะไรจะจริง อะไรจะไม่จริง หากมีจริง ก็มีไม่จริง หากมีไม่จริง[…]
เส้นทางดำเนิน
หากบนเส้นทางแห่งความพ้นทุกข์ เรากลับขาดซึ่งความรักความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์เช่นนั้นแล้ว ความพ้นทุกข์แต่เพียงผู้เดียวของเรา จะมีประโยชน์อันใดแก่โลก? หากความพ้นทุกข์ คือการรู้แจ้งหลุดพ้นจากความหลงยึดติดโดยความเป็นตัวตนเช่นนั้นแล้วบนทางเดินนี้ เราจะดำเนินไปด้วยความเห็นแก่ตัวเราเองได้อย่างไร? และหากเราเดินไปบนทางๆนี้ โดยคำนึงถึงแต่เพียงตัวเราเองผู้เดียวเช่นนั้นแล้วแน่ใจหรือว่า เรากำลังดำเนินไปสู่การหลุดพ้น จากการยึดติดโดยความเป็นตัวตน?
จงกล้า
หากเธอไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับความผิดพลาดของเธอ แล้วแก้ไข มัวแต่หลบหลีก เบี่ยงเบน หรือหาสิ่งดีๆอื่นๆ มากลบเกลื่อน แล้วเธอจะพัฒนาตนไปได้อย่างไร การภาวนา ไม่ใช่แค่เพียงการพยายามรู้แจ้งในเรื่องสัจจะธรรมความจริง หรือพยายามทำดีต่างๆนานา เพื่อมากลบเกลื่อนข้อผิดพลาด[…]
ทะเลแห่งสังสารวัฏ
ความหลุดพ้น มันคือ การพ้นจากการหมายมั่นขันธ์โดยความเป็นตัวตนใดๆทั้งสิ้น ดังนั้น มันจะเอาแค่ปัญญานึกคิด จดจำเขามา หรือท่องบ่นเตือนสติมิได้ ไม่ว่าจะไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่มีตัวตนที่แท้จริง หรือแม้กระทั่ง[…]
คุณธรรมสองประการ
บนการหลุดพ้น มันต้องเกิดจากคุณธรรมสองสิ่งประสานกัน คือสติรู้แยกแยะได้ และปัญญาแจ้งชัดตามความเป็นจริงเมื่อปรากฏการณ์ใดปรากฏการณ์หนึ่งปรากฏต่อการรับรู้ในปัจจุบันขณะหากเราไม่มีสติรู้เท่าทันปรากฏการณ์นั้นเราก็จะหลงปรุงต่อปรากฏการณ์นั้น จนเกิดความหมายและคุณค่ามากมาย และหลงยึดมั่นถือมั่นมันในที่สุด แม้หากเรารู้เท่าทันว่าอะไรกำลังปรากฏ แต่เราไม่รู้แจ้งในความเป็นจริงของมัน เราก็จะหลงปรุงต่อปรากฏการณ์นั้น และยึดมั่นถือมั่นมันในที่สุด อีกเช่นกัน[…]
ความกว้างของจิตเดิมแท้
จิตเดิมแท้มันกว้าง ไร้ขอบเขตจำกัดอัปมัญญาและมหาสุญญตามันก็กว้าง ไร้ขอบเขตไร้ประมาณเช่นกัน จิตที่หลงอัตตามันแคบ จดจ่อ จดจมอยู่กับอารมณ์ที่มันรับรู้ความหลงตนมันก็แคบ จดจ่อ สนใจอยู่แค่ตัวเองเท่านั้น เช่นกัน แต่อย่าได้เข้าใจผิด ไปหลงพยายามทำจิตให้มันกว้างเพราะความกว้างของจิตคือธรรมชาติเดิมที่มีอยู่แล้วในจิตแต่ความแคบของจิตเกิดจากความหลงอัตตาตัวตน