
จิตเดิมแท้มันกว้าง ไร้ขอบเขตจำกัดอัปมัญญาและมหาสุญญตามันก็กว้าง ไร้ขอบเขตไร้ประมาณเช่นกัน จิตที่หลงอัตตามันแคบ จดจ่อ จดจมอยู่กับอารมณ์ที่มันรับรู้ความหลงตนมันก็แคบ จดจ่อ สนใจอยู่แค่ตัวเองเท่านั้น เช่นกัน แต่อย่าได้เข้าใจผิด ไปหลงพยายามทำจิตให้มันกว้างเพราะความกว้างของจิตคือธรรมชาติเดิมที่มีอยู่แล้วในจิตแต่ความแคบของจิตเกิดจากความหลงอัตตาตัวตน