Posts in Teaching

แล้วอะไรล่ะคือ อัปมัญญาอัปมัญญา คือ ไร้เงื่อนไขใดๆ ไร้ขอบเขต กว้างใหญ่แผ่ไพศาล ไม่มีที่สุดไม่มีประมาณ ที่ว่า ไร้เงื่อนไข ไร้ขอบเขตฯ เป็นอย่างไรมันหมายถึง[…]

ความเมตตากรุณา โดยเฉพาะอัปปมัญญาเมตตา หรือความรักความเมตตาอันไร้เงื่อนไขใดๆ เป็นรากฐานที่สำคัญมากของการตั้งมั่นบนมหาสติปัฏฐานสี่ เพราะไร้เงื่อนไข ไร้ความยึดติดโดยความเป็นตนใดๆ ความรักความเมตตานั้นจึงบริสุทธิ์เพราะความรักความเมตตาที่บริสุทธิ์ จึงทำให้กาย วจี มโนสุจริต เมื่อกาย[…]

ปัญหาที่ทำให้ร่างกายอ่อนแอ ซึ่งจะเป็นเหตุแห่งทุกข์ได้ในอนาคต เกิดจากสาเหตุหลักๆ คือ 1. การกินแบบไม่แยบคาย 2. การนอนไม่เพียงพอ 3. การออกกำลังกายไม่เพียงพอ 4.[…]

ยามเมื่อประสบกับเรื่องไม่เป็นดังใจ ปัญหา หรืออุปสรรคเราจะแก้ไขให้มันลุล่วงไปได้ต้องมีความเมตตาเป็นพื้นฐานทั้งเมตตาต่อสิ่งต่างๆ ต่อบุคคลอื่น และเมตตาต่อตัวเราเอง จะใช้โทสะ ความขุ่นเคือง ความเกลียดชังเป็นพื้นฐานจิต ไม่ได้เด็ดขาด เพราะนั่น มีแต่ทำให้เรามืดบอด[…]

อัตตาหิ อัตตโน นาโถนัยหนึ่งก็คือ Self respect เพราะเข้าใจความจริงที่ว่า “การที่ตนเป็นอย่างไร แสดงออกมาอย่างไร มันขึ้นกับเหตุปัจจัยที่ปรุงแต่งมากมาย หามีตัวตนหรือความเป็นเราที่แท้จริงไม่” จึงเกิด[…]

ชีวิตที่เป็นสุข คือ ชีวิตที่สงบ ปราศจากทุกข์ อิสระ และเป็นประโยชน์สูงสุด สงบ คือจิตใจที่ไม่กวัดแกว่งหวั่นไหวไปตามสิ่งกระทบ ปราศจากทุกข์ คือ ความสมบูรณ์ดั้งเดิมของธรรมชาติ[…]

ผู้ที่เข้าใจธรรมแห่งความเป็นหนึ่งเดียว จะเห็นคุณค่าของทุก ๆ สิ่ง ผู้ที่จมอยู่กับตัวตนของตนจะหลงแปลกแยกจากสิ่งต่างๆ จะไม่มองเห็นคุณค่าของสิ่งใด ผู้ที่ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งใด จะหลงหมายมั่นในคุณค่าความหมายของบางสิ่ง หลงหมายมั่นในคุณค่าความหมายของบางสิ่ง เพราะหลงยึดอยู่แต่ในความคิดปรุงแต่งของตน เป้าหมายของการปฏิบัติธรรมก็เพื่อให้เข้าใจความจริงเหล่านี้ทำชีวิตให้สอดคล้องกับความจริงแล้วชีวิตจะมีความสุข

การใช้สภาวะเพื่อการปฏิบัติ ในการปฏิบัติ เธอจงตระหนักไว้เสมอว่าไม่ว่าสภาวะใด ๆ ก็ล้วนคือรูปนาม ซึ่งเป็นเพียงมายาของจิตเท่านั้น มันหาตัวตนที่แท้จริงใด ๆ มิได้ ดังนั้นไม่ว่าสภาวะใด ๆ[…]

การทำให้ชีวิตมีความสุขออกมาจากข้างใน มันไม่ต้องพึ่งพิงสิ่งภายนอก กิเลสมันชอบพึ่งพิง ชอบปรารถนาในอนาคต อยากในสิ่งที่ไม่มีอยู่ในปัจจุบัน แต่ความพึงพอใจในปัจจุบัน พึงพอใจในสิ่งที่ตนมี พึงพอใจกับทุกสิ่งทุกสถานการณ์ที่ตนประสบในปัจจุบันนั่นคือ ความสุขที่ออกจากภายในของเราเอง ซึ่งปัจจัยสำคัญ ก็คือ[…]

ความอ่อนน้อมถ่อมตนที่แท้ต้องมาจากการไม่ยึดมั่นถือมั่นในตน มันจึงไม่ใช่การอ่อนน้อมเพื่อให้ได้อะไรสักอย่างและแน่นอน มันย่อมไม่ใช่การเสแสร้ง หรือแสร้งทำ แต่ความอ่อนน้อมที่แท้ ย่อมเกิดจากการเห็นแจ้งว่า ความเป็นเรามิได้มี มันออกจากจิตที่ไม่ยึดมั่นในความเป็นเรามันเป็นการแสดงออกเองตามธรรมชาติของจิตที่สิ้นความหลงในความเป็นเรา