Posts in Teaching

ที่ผ่านมา อาจมีหลาย ๆ ครั้งที่ชีวิตของเรามีความสุข สมหวัง ราบรื่นแต่ก็มีไม่น้อยที่ต้องผิดหวัง ขัดเคือง อึดอัด และหวาดวิตกแท้จริงแล้วสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงชีวิต เป็นทางดำเนินของชีวิต เป็นปกติธรรมชาติของชีวิตชีวิตย่อมมีขึ้นมีลง[…]

“กาลเวลาทั้งสามล้วนหยุดนิ่งมิไหวติงปรับเปลี่ยนเคลื่อนไหวสายธารแห่งเหตุและปัจจัยปรากฏฉายเป็นภาพลวงตา ไม่ว่าสายฝน สายลม หรือแสงแดดถูกจำกัดคับแคบเพราะตัณหาหยุดวาดภาพมากมายอันมายาหยุดเติมแต่งคุณค่าแก่สิ่งใด อันธรรมคู่ ไม่ว่าสุข หรือว่าทุกข์อย่าสะดุดหยุดจิต อยู่ตรงไหนธรรมชาติเดิมนั้น นอกเหนือ ธรรมใดๆแม้ปัจจัยร้อยพันมิอาจปรุง

พวกเราหลายคนคงจะเครียดและหวาดวิตกกับเหตุการณ์ไวรัสที่กำลังลุกลามอยู่บางคนอาจเมินเฉยไม่ยอมรับรู้ข่าวสารเพื่อจะได้ไม่เครียด ซึ่งก็อาจจะสบายใจได้ชั่วคราวบางคนอาจอดใจไม่ได้ที่จะรับข่าวสารต่างๆ มากมาย แล้วก็เอาปรุงแต่งให้เครียดและหวาดวิตกตาม เมื่อเจอวิกฤตการณ์เช่นนี้ เราในฐานะนักปฏิบัติจะปฏิบัติอย่างไร? พระพุทธองค์ได้มอบสมบัติอันล้ำค่าไว้ให้แก่พวกเรา ที่เราจะนำมาใช้ในการเผชิญกับวิกฤตการณ์ทั้งปวงแล้วดังนี้

สรุปให้ฟังอีกที เรื่องการเตรียมตัวรับมือกับการระบาดของโรค COVID-19 ที่อาจจะเกิดขึ้น มันมีความจำเป็นอย่างมากที่พวกเราจะต้องปรับร่างกายและจิตใจของเราให้พร้อมรับมือกับไวรัสเสียแต่ตอนนี้ ยิ่งเราเตรียมตัวได้เร็วเท่าไร ความเข้มแข็งของเราก็ยิ่งมากเท่านั้น การเปิดรับโรคเข้าสู่ร่างกาย(Susceptibility) ก็จะต่ำและเป็นไปได้ยาก

จงปล่อยอดีตทั้งหลายให้ผ่านไปจงตั้งฐานทั้งสี่ให้มั่นคงรู้เท่าทันการปรุงแต่งทั้งหลายของจิตให้แยบคายใช้ปัญญาตัดเยื่อใยที่เรายังหลงยึดติดอยู่ให้หมดสิ้น กิเลสเป็นสิ่งปรุงแต่งอันซับซ้อนแยบยลเราต้องหัดสังเกตเรียนรู้เท่าทันให้แจ้งชัดอย่าปล่อยมันให้ผ่านไปโดยไม่ได้เรียนรู้อะไรจากมัน

ศรัทธาเป็นพลังเริ่มต้นที่สำคัญในการเดินไปในทางหากเธอไม่มีศรัทธา เธอย่อมไปไม่ถึงเป้าหมายอันใด ศรัทธาในพุทธศาสนาไม่ใช่เรื่องของตัวบุคคล ตัวตน แต่เป็นศรัทธาในพระธรรม การศรัทธาในพระธรรมจะเกิดได้ ก็ต้องมีปัญญาเป็นเครื่องประกอบ ศรัทธาในธรรมไม่ใช่ความเชื่อแบบงมงายแต่เป็นความเชื่อด้วยเหตุผลหรือประสบการณ์ตรง

พวกเธอทั้งหลายจงพึงระวังไว้ให้ดีเรื่องของสุญญตาหรือความว่างนั้น มันมีความผิดเพี้ยนได้มากมายซึ่งมันจะหลอกให้นักปฏิบัติผู้นั้นติดจมอยู่ อย่างไม่ยอมพัฒนาตนต่อไปแล้วก็ต้องไปสู่นรกในที่สุด ความว่างแห่งสุญญตา ไม่ใช่ว่างแบบไม่มีอะไร หรือมีอะไรแบบว่างไม่ใช่ว่างแบบอากาศ ไม่ใช่ว่างแบบดับสูญ ไม่ใช่ว่างจากความคิด และก็ไม่ใช่ความคิดหรือความรู้สึกว่าว่าง ความว่างของสุญญตา คือปฏิจจสมุปบาทปฏิจจสมุปบาทนั่นล่ะคือสุญญตา

การสะสมความดี ถ้าหลงยึดเป็นตัวตน เป็นเราผู้ทำ เป็นเราผู้ดี ยึดสิ่งที่ทำว่าดีนั่นก็เป็นภาระ เป็นแดนเกิดเป็นที่สะสมเหตุแห่งทุกข์ หากจะทำความดีต้องไม่ยึดติด ต้องไม่สะสมต้องไม่สร้างอัตตาตัวตนแต่ทำดีเพื่อผู้อื่น เพื่อให้โลกสงบสุข

ทำความเข้าใจธรรมให้ถูกต้อง ศรัทธา ขยันพากเพียร และอดทนพิสูจน์ธรรมนั้น ทำให้เกิดผลเพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ได้ ดำเนินต่อเช่นนั้นในสิ่งที่ละเอียดลึกซึ้งขึ้นไปเรื่อยๆ ซึ่งเครื่องฉุดรั้งที่สำคัญมี่อยู่สอง คือ

ตั้งใจปฏิบัติให้จริง ศึกษาและจดจำสิ่งที่สอนไปให้ดี ชีวิตนี้สั้นนัก ใครจะรู้ว่าตัวจะตายเมื่อไหร่ เรามีวาสนาได้มาพบพุทธศาสนาแล้ว อย่าให้ต้องกลับไปมือเปล่า ความสุขความทุกข์ในชาตินี้ล้วนเป็นสิ่งน้อยนิด แต่ความทุกข์ในอนาคตชาตินั้นมากมายและรุนแรงยิ่งนักเราเตรียมเสบียงพร้อมรึยัง ที่จะเผชิญมัน