Blog

เลิกหลงกันสักที ที่ว่า“ฉันเอาแค่อริยะบุคคลก็พอแล้ว ไม่ได้ปรารถนาเป็นพระพุทธเจ้าหรอก โพธิสัตว์จึงไม่ใช่คติของฉัน” นี่ล้วนเกิดจากอัตตาทิฐิทั้งสิ้น อาจฟังดูดีเจียมตัว แต่ล้วนเกิดจากความหลงอันหนาอยู่ หรือที่ได้ยินกันบ่อยว่า“ฉันได้โสดาบัน, ฉันแจ้งต่อจิตเดิมแท้, ฉันเข้าถึงนิพพานแล้ว ท่าน..รับรองฉันแล้ว”[…]

ความเข้าใจในสัจธรรมที่สำคัญที่สุดของพุทธศาสนา คือ อนิจจัง (anicca) ทุกขัง (dukkha) และ อนัตตา (anatta) ซึ่งควรจะหมายไปถึง “สุญญตา”[…]

โดย Jamyang Khyentse Chokyi Lodro เธอจำเป็นต้องเข้าใจให้ดีว่าสภาพเกื้อหนุนอันเลิศ และอิสระ อันเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง (ในการที่เกิดมาเป็นมนุษย์และได้พบพระพุทธศาสนา)นี้มันไม่ได้คงอยู่ตลอดไป จงพิจารณาให้ดี ถึงความทุกข์ยากทั้งหลายในสังสารวัฏและพากเพียรพยายามที่จะพัฒนาตน[…]

พูดอยู่เสมอว่า ทุกอย่างมันเกิดจากจิตโลกทั้งใบอยู่ที่ใจดวงเดียว แม้คนร่างกายแย่ แต่จิตใจเขาดี เขาก็มีสุขคนที่ร่างกายยัง intact ดีแต่จิตใจไม่ดี ก็มีแต่สร้างทุกข์ การหลงคิดว่า “ตนด้อย ไม่มีใครเข้าใจเรา[…]

ธรรมะใดๆ ระดับไหนก็ตามเราจะมีจริงหรือไม่ ต้องนำมาใช้กับการกระทบหากเมื่อกระทบแล้วเราคงใจที่ตั้งมั่นอยู่บนธรรมนั้นได้ก็ถือว่าธรรมนั้นได้ลงสู่ใจเรียกว่า install ได้ติด การปฏิบัติ มันต้องให้ธรรมเข้าสู่ใจไม่ใช่แค่เข้าสมอง แค่รู้ แค่จำ หรือแค่สัญญา

จงทำทุกๆขณะของเราให้ทรงคุณค่า ไม่ว่าเราจะทำอะไร เรื่องของโลก หรือเรื่องของธรรม จงทำด้วยจิตที่ตื่นรู้ เบิกบาน และ Enjoy กับมัน เห็นในคุณค่าที่แท้จริงของสิ่งที่เรากำลังกระทำ ใช้ปัญญาเรียนรู้แก้ไขปรับปรุง[…]

เมื่อเธอสามารถตั้งมั่นอยู่บนสติในฐานทั้งสามได้แล้วสิ่งที่ควรเริ่มพิจารณาบ่อยๆ เพื่อเป็นพื้นฐานไปสู่ความรู้แจ้งหลุดพ้น คือ เช่น การเห็นรูป หรือการปรากฏขึ้นของรูป ให้แยกแยะเหตุปัจจัยของรูป ของตา ของจักขุวิญญาณที่รับรู้ และจิตที่หิ้วเอาสัญญาสังขารมาให้ความหมายเติมคุณค่าต่อรูปนั้น เมื่อแยกแยะได้แล้ว

สามสิ่งที่เธอต้องมองให้เห็นแจ้งเป็นพื้นฐาน ก่อนเธอจะเข้าสู่ความหลุดพ้น คือ สามสิ่งพื้นฐานที่เธอต้องตั้งมั่น ก่อนที่เธอจะเห็นแจ้งได้เช่นนั้น คือ

หัดลองสังเกตดูสิ ขณะที่เธอกำลังเห็นอยู่นี่ มันมีภาพอะไรอยู่บ้างที่เธอกำลังเห็นมากมายเลยใช่มั๊ยแล้วทำไมเธอถึงสนใจเพียงภาพใดภาพหนึ่งล่ะ แล้วเธอลองสังเกตดูสิ ขณะที่เธอกำลังได้ยินอยู่นี่ มันมีเสียงอะไรอยู่บ้างที่เธอกำลังได้ยินมากมายเลยเช่นกันใช่มั๊ยแล้วทำไมเธอถึงสนใจเพียงเสียงใดเสียงหนึ่งล่ะ

จะหลงอะไรกับสิ่งของทั้งหลายที่เธอได้มาเธอไม่เคยใช้มันได้อย่างคุ้มค่า แถมยังต้องแบกภาระในการดูแลรักษามัน แล้ววันหนึ่ง เธอก็ต้องสูญเสียมันไปแน่นอน จะหลงอะไรกับคำชมยามเธอทำในสิ่งที่ถูกใจเขา เขาก็ชมเธอ เพื่อเอาใจเธอไปอย่างนั้นล่ะแต่หากเธอลองทำในสิ่งที่ไม่ถูกใจเขาดูสิเขากลับจะด่าเธอเหมือนหมูเหมือนหมา