Blog

“กาลเวลาทั้งสามล้วนหยุดนิ่งมิไหวติงปรับเปลี่ยนเคลื่อนไหวสายธารแห่งเหตุและปัจจัย ปรากฏฉายเป็นภาพลวงตา ไม่ว่าสายฝน ลม หรือแสงแดดถูกจำกัดคับแคบเพราะตัณหาหยุดวาดภาพมากมายอันมายา หยุดเติมแต่งคุณค่าแก่สิ่งใด อันธรรมคู่ ไม่ว่าสุข หรือว่าทุกข์อย่าสะดุดหยุดจิต อยู่ตรงไหนธรรมชาติเดิม นอกเหนือธรรมใดๆ[…]

ขั้นตอนในการฝึกจิตในช่วง intensive ให้ตั้งมั่นอยู่เช่นนั้น หากมีจิตสังขารเกิดขึ้นอีก ก็อาจย้อนกลับไปพิจารณาเหมือนเดิม หรือ มองตรงไปที่จิตสังขารนั้น เพื่อเห็นถึงมายาว่างเปล่าของมัน ทำเช่นนี้ให้มาก เจริญให้มาก นับพันนับหมื่นครั้ง

สำหรับนักปฏิบัติ ยามเมื่อกระทบกับการกระทำที่ทำให้เราไม่พอใจ แล้วเรายังหวั่นไหว ขุ่นเคือง หรือพยายามเปลี่ยนแปลงผู้อื่นนั่นหมายความว่า เราขาดโพธิจิต ขาดสมาธิ และขาดวิปัสสนา ผู้ที่เจริญโพธิจิตจะยอมรับได้ทุกสถานการณ์ ด้วยความเมตตา เห็นอกเห็นใจ[…]

ถาม: จากที่ทอจ.กล่าวมา การมองเป็นข้อๆนี้จะทำให้หลุดไปใช้สมองไหมคะ​ ตอนนั่งเหมือนสมองหยุดคิดแต่เห็นด้วยจิต​ ผ่อนคลายมาก

ถาม:เดี๋ยวนี้พอแยกแยะการปรุงแต่งกับจิต​ได้ชัดขึ้น​ แต่ก็มีที่บางครั้งจิตมันลวงเผลอไป​สร้างตัวตนมา​ แล้วสติกลับรู้ตัวก็หยุด อันนี้ต้องทำอย่างไรค่ะ

จงเข้าใจให้ถูกว่า ในการปฏิบัตินั้น เราไม่ได้ปฏิบัติเพื่อการได้ดีมีเป็นใดๆทั้งสิ้น อย่าได้หลงไปยึดมั่นว่า ฉันได้นั่นได้นี่ เป็นนั่นเป็นนี่ รู้นั่นรู้นี่ หรือถึงขั้นนั้นขั้นนี้ นั่นมันล้วนเกิดจากความหลงแห่งอัตตาทิฐิทั้งสิ้น เราควรตั้งหน้าเรียนรู้ดูกิเลสของตน ว่า[…]

จงจำไว้ว่า ไม่ว่าเธอจะรู้ธรรมระดับไหน แจ้งชัดเท่าใด ก้าวต่อไปก็คือเธอจะต้องนำธรรมนั้นมาภาวนา มาจัดการกับกิเลส เพื่อให้จิตเป็นอิสระจากกิเลสนั้นๆ ไปตามลำดับขั้น แม้เธอแจ้งชัดว่า ความเจ็บป่วยเป็นเรื่องธรรมดา เธอก็ต้องดูสิว่า จิตเธอหวั่นไหวไปกับความเจ็บป่วยหรือไม่[…]

ทำเช่นนี้บ่อยๆ แล้วสติปัญญาจะเข้มแข็ง

การดำเนินไปสู่ความรู้แจ้งหลุดพ้นอันสมบูรณ์ ไม่ใช่การดำเนินแบบสุกเอาเผากิน บ้างจะเอาแค่สติ บ้างจะเอาแค่สมาธิ บ้างจะเอาแค่ปัญญานั่นมันคือ ความมักง่ายทั้งสิ้นประสาอะไรกับพวกติดฤทธิ์ติดเดช ติดสภาวะ แม้จะดำเนินครบทั้งสติสมาธิปัญญา มันก็ยังต้องอาศัยอุบายในการทดสอบจิตของตนเพื่อเขย่าตะกอนของกิเลส ที่ซ่อนเร้นออกมาให้หมด หากเธอหลงว่าเธอมีสติสมาธิปัญญาดีแล้ว[…]

พลังที่จะพาเราข้ามฝั่งได้ย่อมเกิดจากการบำเพ็ญบารมี อย่าเข้าใจผิดว่าการเจริญบารมีเป็นเรื่องเฉพาะของโพธิสัตว์ เป็นเรื่องของผู้ปรารถนาจะเป็นพระพุทธเจ้าเท่านั้น นั้นเป็นความหลงเป็นความเข้าใจผิดที่สืบทอดกันมาในเมืองเรา บารมีคือเครื่องพาข้ามจากทะเลแห่งสังสารวัฏ หากบารมีไม่พร้อม ย่อมไม่บังเกิดความรู้แจ้งหลุดพ้น บารมีจะช่วยลดอกุศลเหตุปัจจัยให้เบาบาง และเสริมสร้างกุศลเหตุปัจจัยให้เข้มแข็งและเพียงพอ เมื่อบารมีถึงพร้อมจึงบังเกิดการรู้แจ้งไปตามลำดับขั้นจนถึงที่สุด ดังนั้น[…]