ความติดดีของนักปฏิบัติ
ขอย้ำอีกทีปีใหม่ว่า คนเราสมัยนี้ ชอบก่อทุกข์ให้แก่ตนเองและผู้อื่น ก็ด้วยความติดดี คิดจะเปลี่ยนแปลงผู้อื่น จะปกป้องความดี ทั้งๆที่มันเป็นแค่ทิฐิมานะของตน ชอบอ้างประโยชน์ แต่ก็หลงกลกิเลสของตนเองโดยไม่รู้ตัว
เริ่มต้นที่กัลยาณมิตร
คนเราจะรู้ความผิดพลาดของตนได้ เบื้องต้นต้องอาศัยกัลยาณมิตร เมื่อรู้แล้วจะยอมรับได้ต้องอาศัยศรัทธา เมื่อยอมรับแล้วจะแก้ไขได้ต้องอาศัยสติปัญญารู้เท่าทัน เมื่อรู้เท่าทันจะรื้อถอนได้ต้องอาศัยความเพียรและอดทน เมื่ออดทนตั้งมั่นอยู่บนสติปัญญาเช่นนั้น ไม่หลงไปในความผิดพลาดนั้นอีก เรียกว่า สัมมาสมาธิ
ชีวิต คือ โอกาสในการเจริญเติบโต
ชีวิต คือ โอกาสในการเจริญเติบโต การเจริญเติบโต คือ การพัฒนา การพัฒนา คือ การภาวนา การภาวนา คือ[…]
จงใช้สติปัญญาในการดำเนินชีวิต
คุณค่าความหมายของสิ่งทั้งปวง ล้วนเกิดไปจากสัญญาปรุงแต่งของบุคคลผู้รับรู้สิ่งนั้น แต่ยามเมื่อคนเราเกิดอารมณ์กับสิ่งใด ไม่ว่าจะโลภะหรือโทสะ กลับคิดว่าสิ่งนั้นมันมีคุณค่าความหมายอย่างนั้นจริงๆ หลงลืมไปว่า ตนเป็นผู้ปรุงมันขึ้นมาเองทั้งสิ้น หากสามารถตระหนักรู้เท่าทันได้ว่า มันเป็นการปรุงแต่งของเราเอง ไม่หลงตามคุณค่าความหมายนั้น แล้วมันจะปรุงต่อโลภะโทสะ[…]
นักปฏิบัติเอ๋ย
นักปฏิบัติเรา หากยังหลงติดในโลกธรรมอยู่ ไม่รู้จักพิจารณาให้เห็นถึงความไร้สาระแก่นสารของมัน ปฏิบัติไปได้ดีเท่าไร กิเลสความหลงดีมีเป็นก็ลากเอาไปสร้างตัวตนหมด ผลคือ ยิ่งปฏิบัติ ตัวตนก็ยิ่งหนาขึ้นๆ แล้วจะพ้นทุกข์ไปได้อย่างไร เพราะทุกข์ทั้งปวงล้วนเกิดจากความหลงยึดมั่นถือมั่นโดยความมีตัวตนทั้งสิ้น
หัดเรียนรู้เปิดใจ
พวกเธอขุ่นเคืองไฟบ้างมั้ย ที่มันร้อนและสามารถทำให้เธอเจ็บปวดได้? ไม่เลยใช่มั้ย ทำไมล่ะ? เพราะเธอยอมรับธรรมชาติของมันได้ไง แต่ทำไม พวกเธอกลับชอบขุ่นเคืองคนโน้นคนนี้ หรือสิ่งนู้นสิ่งนี้ ยามเมื่อมันไม่เป็นดังใจเธอเล่า? มันเป็นเพราะเขา หรือเป็นเพราะเธอ?
ขอพวกเธอ จงดำรงตน ด้วยความไม่ประมาทในสังขารทั้งหลายเถิด
คนเราเป็นทุกข์เพราะ ไม่เห็นโลกตามเป็นจริง ไม่เห็นโลกตามเป็นจริง เพราะมีอุปสรรคคือความโลภ โกรธ หลง บดบัง เมื่อไม่เห็นโลกตามเป็นจริง ก็ยิ่งหวั่นไหว เกิดความโลภ โกรธ[…]
ความใสบริสุทธิ์แห่งจิตเดิมแท้มิเคยหายไปไหน
อย่างพวกเรานี่ มีใครไม่เคยรู้บ้างว่า ทุกอย่างล้วนไม่มีคุณค่าความหมายที่แท้จริง แต่ทำไมทุกครั้งที่เรารับรู้ เราถึงหลุดออกไปหลงในคุณค่าความหมายของสิ่งนั้นๆทุกที จนทำให้จิตเคลื่อนจากความสงบดั้งเดิม หวั่นไหวเพราะฉันทะ พยาบาท หวาดวิตก และอะไรอีกมากมายจนกลายเป็น ความละโมบโลภมาก[…]
See beauty in everything
See Beauty in everything….. การมองให้เห็นความสวยงามในทุกๆสิ่ง คือการมองให้เห็นสองด้าน ปกติคนเราจะชอบมองอะไรด้านลบ แล้วก็จมอยู่ในคุณค่าลบนั้น จิตใจก็หดหู่ หม่นหมอง และเป็นทุกข์โดยเปล่าประโยชน์[…]
ความรู้จากผู้อื่นมันย่อมไม่ใช่ความรู้ของเรา
ปัญหาใหญ่ของคนในยุคปัจจุบันนี้ คือ ความรู้มันเฝือ คล้ายๆกับคำโบราณว่า ความรู้ท่วมหัว แต่เอาตัวไม่รอด คนยุคนี้ รู้กันมากเหลือเกิน ไม่ว่าทางโลกหรือทางธรรม รับรู้กันมาจากผู้อื่นบ้าง คิดกันเอาเองบ้าง[…]