
นักปฏิบัติเรา หากยังหลงติดในโลกธรรมอยู่ ไม่รู้จักพิจารณาให้เห็นถึงความไร้สาระแก่นสารของมัน ปฏิบัติไปได้ดีเท่าไร กิเลสความหลงดีมีเป็นก็ลากเอาไปสร้างตัวตนหมด ผลคือ ยิ่งปฏิบัติ ตัวตนก็ยิ่งหนาขึ้นๆ แล้วจะพ้นทุกข์ไปได้อย่างไร เพราะทุกข์ทั้งปวงล้วนเกิดจากความหลงยึดมั่นถือมั่นโดยความมีตัวตนทั้งสิ้น