
ในทางธรรมแล้วความเจ็บป่วยนั้นล้วนมีอวิชชาความหลงที่เราสร้างสมไว้ด้วยกระแสกรรมอันเคยชินเป็นพื้นฐานมีกิเลส อาหาร สิ่งแวดล้อม และอากาศที่เป็นพิษเป็นตัวกระตุ้นมีอารมณ์หวาดหวั่น วิตก และความคิดอันวุ่นวายสับสนเป็นตัวสัมทับมีลมปราณอันสับสนติดขัดเป็นที่ประชุม ดังนั้นเมื่อเราประสบกับความเจ็บป่วย เราจึงควรปฏิบัติตนดังนี้