![](http://www.suandharm.com/wp-content/uploads/2019/03/sea-4032471_1920-1038x576.jpg)
จิตอวิชชา
จิตดั้งเดิมมิอาจเปลี่ยนแปลง หวั่นไหว เกิดๆดับๆ
แต่จิตที่เกิดๆดับๆ แปรเปลี่ยนตามสิ่งที่ตนยึดอยู่เดี๋ยวสงบ เดี๋ยววุ่นวายฟุ้งซ่านนั้น คือจิตหลง คือจิตที่ยังมีอวิชชาประกอบ
การจะแจ้งในจิตเดิม มันต้องแจ้งในอวิชชาก่อนแล้วขจัดอวิชชานั้นได้ จึงจะเข้าไปแจ้งในจิตเดิม
จิตที่ขจัดอวิชชาออกหมดและแจ้งในจิตเดิมได้ เรียกว่า จิตแห่งการรู้แจ้งหลุดพ้น
เพราะเรายังหลงยึดติดในโลกธรรม เราจึงหวั่นไหวเมื่อรับรู้ข่าวสารของโลก
การจะหลุดพ้นจากจิตเช่นนี้จำเป็นต้องพิจารณาจนเกิดความแจ้งชัดในความไร้สาระแก่นสารของโลกธรรมให้ได้
หากยังไม่ได้ ก็ต้องหลีกเลี่ยง อย่าไปกระทบ มิฉะนั้นก็มีแต่ขาดทุนๆ
การจะใช้มันเป็นเครื่องเรียนรู้จิต ทั้งๆที่เรายังยึดติดอยู่ มันจะขาดทุนมากกว่ากำไร
เพราะจิตที่หวั่นไหวไปกับโลกธรรมมันหนา มันปรุงหลายชั้น
หากจะดูจิตที่หวั่นไหว ดูตอนสงบก็ได้ เห็นชัดกว่ามาก
และแค่การรู้เท่าทันจิตที่กำลังหวั่นไหวไปเพราะโลกธรรม มันไม่ได้รื้อถอนอวิชชา มันแค่สติหยาบๆ มันต้องพัฒนาปัญญามารื้อถอนอวิชชาด้วยเสมอ
ดังนั้นเราต้องรู้แยกแยะ สื่อใดควรเสพ สื่อใดไม่ควร
แต่เพราะความหลงยึดติดในตัวตน จึงพาเราวน และจมในการเสพนั้น